Het is een stille, bewegingsloze ochtend. De tijd hangt als nat wasgoed aan een lijn en laat zijn druppels vallen. Met vriend en fotograaf Ray naar Abcoude om langs het Gein te wandelen. En de zonsverduistering te zien. Maar de zon lijkt zich voor deze gelegenheid achter een dik pak wolken te hebben teruggetrokken. Als een vrouw, die … God, een zonsverduistering en een boterham met pindakaas verder lezen
Beeldrijm 2: Mijn broer
Mijn broer is groot. Groter dan ik. Niet in centimeters, maar hij is een eeuwigheid voor mij geboren. Een eeuwigheid die later zes jaar bleek te beslaan. We lopen over een grasdijk rond de Katwouder polder. Een wandeling met een strenge vlakverdeling en een primair palet. Links van ons het water, rechts het land. Het … Beeldrijm 2: Mijn broer verder lezen
Schuld en boete
Er werd vanmiddag, net toen ik mij aan het koken had gezet, aan de deur gebeld. Toen ik licht geërgerd open deed stond er een jongetje voor de deur met een collectebus in zijn hand. 'Wilt u iets geven voor Jantje Beton?' vroeg hij. Hoewel de laatste tijd Artsen zonder Grenzen, het KWF, de Hartstichting … Schuld en boete verder lezen
Beeldrijm 1: Het lampje van Hitchcock
‘Alles wat mij rest van mijn jeugd is de zomer.’ Of woorden van gelijke strekking. De zin, of een die erop lijkt, moet komen uit de roman Il diavolo sulle colline van Cesare Pavese. Tenminste, ik denk al dertig jaar hem daar ooit gelezen te hebben. Teruggevonden heb ik hem echter nooit. Hoe de zin … Beeldrijm 1: Het lampje van Hitchcock verder lezen
Lente
Toen ik vanmorgen op de fiets over de Europaboulevard reed, zag ik haar net als gisteren weer staan. Wachtend. Met haar fiets. Op een hoek. Een meisje van veertien. Met de voor die leeftijd zo typerende gewichtsloze blik. Die zowel verlegenheid, vervoering als verveling kan betekenen. Terwijl ik haar passeerde, reed vlak achter mij een … Lente verder lezen
René Snoek 