Ruimte en tijd (2)

Hoe verder we kijken, hoe verder terug in de tijd we gaan, ja, maar we hoeven de blik niet op de hemel te richten om het verleden te zien. Hoe zei William Faulkner het ook al weer? The past is never dead. It's not even past. Daaraan herinnerde de film 45 Years me nog maar weer eens. … Doorgaan met het lezen van Ruimte en tijd (2)

Beeldrijm 9: Tativille

Een van mijn favoriete scènes uit de filmgeschiedenis zit aan het eind van Jacques Tati’s Les vacances de monsieur Hulot. Als na alles wat er is gebeurd bijna iedereen zich afkeert van de hoofdrolspeler, zit monsieur Hulot in zijn eentje op het strand. Een paar meter verderop speelt een groepje kinderen. Monsieur Hulot, Tati zelf, … Doorgaan met het lezen van Beeldrijm 9: Tativille

Oscar

De Oscar voor de beste song had natuurlijk nooit gewonnen mogen worden door Adele. Niets ten nadele van deze zangeres, maar laten we wel zijn: Skyfall is een gedrocht, een niemendalletje met grootheidswaanzin. En dan wordt zelfs die prachtstem van Adele gratuit. Nee, mijn winnaar is Other Lives. Niet dat hun Tamer Animals het afgelopen jaar … Doorgaan met het lezen van Oscar

Kolen en staal

Gisteravond naar The Iron Lady geweest. Terwijl ik in het donker op het beginnen van de film zat te wachten, kwam Agnes Jongerius de zaal binnen. Samen met een drietal andere dames. Ze namen plaats  op de rij achter mij. Was ik er door haar verschijning in het licht van de zaaldeur al bijna zeker … Doorgaan met het lezen van Kolen en staal

De schoonheid van imperfectie (2)

Nogmaals een voorbeeld. Ten bewijze van de schoonheid van imperfectie. Imperfectie? Ja, imperfectie. Of de filmster teruggebracht tot een meisje.