Over schrijven, lezen, kijken en herinneren
Als we naar het heelal kijken, zien we het verleden en hoe verder we kijken, hoe verder terug in de tijd we gaan. Ik heb dat altijd een mooi beeld gevonden. En in de week dat NASA het bestaan van stromend smeltwater op Mars wereldkundig maakte en de film The Martian in première ging, moest … Beeldrijm 11: Ruimte en tijd verder lezen
Hoe zou het voelen om te verdrinken. Ergens. Laten we zeggen op de Middellandse Zee. De onzichtbare handen die je naar beneden trekken. De golven die je kopje onder duwen. De wilde angst in je ledematen die slaan en schoppen, handen die klauwen, wanhopig grijpen in het niets. En is er dan dat moment van … Beeldrijm 10: De ontdekking van Europa verder lezen
Het hupje. Daar wil ik het graag met u over hebben. Gisteravond ben ik namelijk met zoonlief naar U2 geweest. Cadeautje van hem aan mij. De schat. Als Boy uitkomt in 1980 ben ik 18, net als Larry Mullen en The Edge, Bono en Adam Clayton zijn een jaar ouder. Ik mis hun concert in … Van jonge helden, de dingen die voorbij gaan (12) verder lezen
Elke ochtend, zo rond koffietijd, krijg ik op mijn mobiel een aanbieding van Groupon. Vraagt u mij niet hoe ik er aankom, want ik zou het niet weten. Vraagt u mij ook niet hoe je ervan afkomt, want dat weet ik evenmin. En dus klik ik elke dag lijdzaam mijn aanbieding weg. Meestal gaat het om zaken als … All you can bear verder lezen
Een van mijn favoriete scènes uit de filmgeschiedenis zit aan het eind van Jacques Tati’s Les vacances de monsieur Hulot. Als na alles wat er is gebeurd bijna iedereen zich afkeert van de hoofdrolspeler, zit monsieur Hulot in zijn eentje op het strand. Een paar meter verderop speelt een groepje kinderen. Monsieur Hulot, Tati zelf, … Beeldrijm 9: Tativille verder lezen
René Snoek 