Beeldrijm 11: Ruimte en tijd

THE REAL TOURISTS-1600

Als we naar het heelal kijken, zien we het verleden en hoe verder we kijken, hoe verder terug in de tijd we gaan.

Ik heb dat altijd een mooi beeld gevonden. En in de week dat NASA het bestaan van stromend smeltwater op Mars wereldkundig maakte en de film The Martian in première ging, moest ik daar weer aan denken.

Of eerlijk gezegd begon het al eerder, vorig weekend, toen ik in de Volkskrant een interview las met ex-blogger, ondernemer en multimiljonair Nalden, auteur van het boekje Van blogger naar brand, waarbij het laatste woord op zijn Engels moet worden uitgesproken.

Tussen twee haakjes: (Mijn zoon heeft in het curriculum van zijn studie een vak dat Personal Branding heet. Ik vind dat eerlijk gezegd van een tamelijk perverse kijk op mens en maatschappij getuigen. Dan is het Gedrag en Vlijt dat mijn lagerschoolrapporten sierde mij toch liever.)

Maar goed, deze Nalden dus haalde in het interview Elon Musk aan, een rolmodel voor hem. U weet wel, de man achter PayPal en Tesla, goed voor 13 miljard, die nu het plan heeft opgevat om naar Mars te gaan. ‘Laten we kijken hoe we Mars kunnen inrichten,’ aldus Nalden, ‘want deze planeet houdt het niet lang meer vol.’

Wacht even. Heb ik iets gemist?

Is onze planeet al opgegeven? En is Mars een serieus alternatief? Voor alle jongetjes die net als deze ex-blogger op school niet goed hebben opgelet: Mars is een grote, koude steenwoestijn, geteisterd door hevige stofstormen en gemiddeld 100 meteorietinslagen per jaar, waar de temperatuur zelden boven het vriespunt komt, tot -120 graden kan dalen, waar de luchtdruk minder dan 1% van de luchtdruk op aarde is, en die het moet doen zonder magnetisch veld en met een zeer ijle dampkring waardoor de planeet voortdurend bloot staat aan schadelijke straling.

Als je dat niettemin een uitdaging vindt, dan weet ik nog wel een paar onherbergzame steenwoestijnen op aarde om de tanden in te zetten. Als we die nu eens zouden omvormen tot vruchtbare landbouwgronden en de grootste producenten van zonne-energie op aarde. Lijkt mij uitdagend genoeg. Toch ben ik bang dat ze niet passen in de verder reikende ambities van deze visionairs.

Als we naar het heelal kijken, zien we het verleden, ja, en hoe verder we kijken, hoe verder terug in de tijd we gaan. Nu is Mars relatief gezien dichtbij en het verleden dat we feitelijk aanschouwen nog maar net voorbij. De kindertijd, om precies te zijn. Want dat is natuurlijk wat het is. Een kinderfantasie. Een spannende, avontuurlijke, opwindende, maar niettemin kinderlijke fantasie.

Maar een ding heeft mij in dit alles nog het meest verbaasd. Waar dat sijpelende smeltwater aanleiding was om de vraag nog maar eens voorzichtig uit te spreken of er misschien toch leven is op Mars, daar lijkt het fotografisch bewijs me nu overduidelijk geleverd: ze zijn geland en onder ons.

 

(Een Beeldrijm begint met een foto van Ray van Schaffelaar, waarop een tekst van mij reageert. Klik hier voor alle afleveringen in de reeks.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s