Niks is vaak het mooist

Soms besef je opeens weer hoe belangrijk de omgeving is waarin je woont. Ons huis staat aan de rand van Amstelveen. Op de fiets ben ik binnen een half uur in het hartje van Amsterdam, maar loop ik de straat uit, dan sta ik midden in een kleinschalig en open polderlandschap. Ik heb er elke … Niks is vaak het mooist verder lezen

Victorious youth

Gisteravond een stukje van de film Nummer 14 Johan Cruijff op tv gezien. Zag hem in 1973 met mijn vader in de City. Cruijff. Vijfenzestig, nu. Maar toen nog een jongen. Een lichaam ontworpen voor snelheid. Gezicht gesneden in de windtunnel. Spitse kin en neus, mond open, ingevallen wangen - en het haar van mijn broer. Het … Victorious youth verder lezen

Publieke ruimte

Vanmiddag was het plotseling mooi voorjaarsweer. Zo onverwacht dat wij ons eerst eens op het achterhoofd krabden en toen besloten om een kijkje te nemen bij het nieuwe filmmuseum. We waren niet de enige. Het was er druk, erg druk. Maar mooi is het wel en de stad is een mooi gebouw en een fijne … Publieke ruimte verder lezen

Van wandelende planten en een dode hamster

Er zijn altijd stukjes van de tuin die niet willen wat jij wil. Stukjes met een eigen willetje. Achter in de tuin, in de schaduw van de schuur, hebben wij zo’n stukje. Tegen de schuur groeit een klimhortensia die het hele hoekje dreigt te overwoekeren. Daarvoor staat een Kirengeshoma palmata. Daar hoor je mij niet … Van wandelende planten en een dode hamster verder lezen

Zomertijd

Het was niet het lauwwarme weer, de zon of het met korte mouwen koffiedrinken op ons terras dat de zomer aankondigde. Noch was het de opgeruimde tuin: de struiken gesnoeid, bladeren en stengels van vorig jaar verwijderd, de tafel en stoelen afgenomen, woesj, woesj, een bezem over de tegels. Het was zelfs niet het muisje … Zomertijd verder lezen