Victorious youth

Gisteravond een stukje van de film Nummer 14 Johan Cruijff op tv gezien. Zag hem in 1973 met mijn vader in de City. Cruijff. Vijfenzestig, nu. Maar toen nog een jongen. Een lichaam ontworpen voor snelheid. Gezicht gesneden in de windtunnel. Spitse kin en neus, mond open, ingevallen wangen – en het haar van mijn broer.
Het beeld is bijna verdreven door dat van de rancuneuze oude man. De tragiek van het ouder worden. Maar ook de tragiek van de vorst die te veel meelopers en ja-knikkers om zich heen heeft gehad. Te weinig mensen die hem tegenspraken. ‘Zit nou niet zo slap te lullen, man.’
Je zou het hem gunnen.
En Ajax ook.
Maar nu toch liever eindigen met de jongen voor het geestesoog.
Twee jongens, beter gezegd. Of misschien toch één. De linker werd gevonden in Betondorp. De rechter in de netten van een Italiaanse trawler voor de Adriatische kust.
Victorious youth. Dat is de naam die in het Getty Museum in Malibu op het plaatje staat.

    

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s