Beeldrijm 7: De kunst van het verdwijnen

DSCF9070_pe-1600

Stilte. Een vacuüm waaruit elk geluid is verdwenen. Zelfs de zee, ja zelfs de zee, houdt de adem in.

Zwijgen is des schrijvers droom. En nachtmerrie.

Soms ben ik de woorden moe en zou ik het liefst verdwijnen. Maar zonder tekst geen schrijver. Hij bestaat alleen in taal.

En dan komen de eerste regendruppels. Aangerend over het strand.

O, er soms eens niet te zijn. Voor even maar. Niet denken, niet reflecteren, zwijgen. Geen woorden, geen distantie, geen taal.

De kunst van het verdwijnen. Slechts nu en de natuur. Om woordeloos te ondergaan.

Maar dan toch weer dat beeld. Van onzichtbare kindervoetjes. Roffelend over het zand.

(Een Beeldrijm begint met een foto van Ray van Schaffelaar, waarop een tekst van mij reageert. Klik hier voor alle afleveringen in de reeks.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s