Tasje

Ik meen dat het de rekstok was. Een van de atleten had zojuist bovenmenselijke prestaties geleverd waar ik met ontzag en ongeloof naar had zitten kijken. Nauwelijks aangedaan door zijn inspanningen schreed hij naar een bankje, om daar het oordeel van de jury af te wachten. Op gezicht noch torso was een zweetdruppeltje te zien; slechts een lichte blos kleurde zijn wangen. In zich zelf gekeerd staarde hij voor zich uit en begon met langzame bewegingen de zwachtels van zijn polsen te wikkelen. Hij boog voorover, pakte een plastic tasje onder de bank vandaan en stopte daar de zwachtels in. ‘Lee’ stond erop. En opeens zat daar weer een jongen van misschien net twintig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s