Over schrijven, lezen, kijken en herinneren
Vorige week werden wij uit onze zomerslaap opgeschrikt door het nieuws dat er een Groenlandse haai was gevonden die 392 jaar oud bleek te zijn. Plus of min 120 jaar, moet ik daar voor de zorgvuldigheid bij zeggen. Respectabel blijft het. Een journalist van mijn krant probeerde die immense tijdspanne te concretiseren door te melden dat … De goddelijke komedie verder lezen
De wangen van Aaron Krickstein. Paardenbloemen. Papieren vliegtuigjes. Een zomernamiddag. Maar misschien ga ik te snel. Laten we een stap terug doen en het eerst over ontspanning hebben. De ontspanning die, zo horen en lezen we altijd, onontbeerlijk voor snelheid is. De ontspanning op het gelaat van Dafne Schippers, als zij haar snelheid weet te … Beeldrijm 16: De wangen van Aaron Krickstein verder lezen
Te mooi om waar te zijn. Die donkere mars naar het graf aan linkerzijde en het in licht getekende meisje daarnaast. En toch waar. Of niet? Het is een vreemde relatie, die tussen feit en fictie. Zoals zovelen dacht ook ik ooit dat ik door te schrijven het verleden kon fixeren. Een monumentje kon oprichten. Het verleden … Beeldrijm 15: Der Tod und das Mädchen verder lezen
Hoewel ik sinds de verbouwing en heropening grote bewondering heb voor het beleid, de strategie en de uitvoering van de marketing en communicatie van het Rijksmuseum, heb ik nu al een hekel aan die Marten en Oopjen. Vind het onuitstaanbare types, die twee. Stelletje sije sokken, zou mijn moeder zeggen. Klassiek gevalletje van overkill, lijkt me. Ik kan geen … Overkill verder lezen
Ik begon deze serie ooit, een paar jaar geleden, als een bescheiden galerij voor, nou ja, de titel zegt het al, de helden uit mijn jeugd en de tijd die sindsdien verstreken is. Maar het is diezelfde tijd die mij heeft ingehaald en een loer heeft gedraaid. Alsof hij op zijn strepen is gaan staan en dacht … Van jonge helden, de dingen die voorbij gaan (13) verder lezen