Troostlezen

Er zijn mensen die troost zoeken en vinden in hun koelkast of keukenlade. In koekjes, chocola, popcorn, ijs. In mateloos schransen van calorierijk voedsel, zoetigheden, verkeerde dingen. Is er een evolutionaire grondslag voor dit gedrag? Vast wel. Ik weet niet of het vaker voorkomt in de herfst dan in andere jaargetijden, maar het zou een ietwat luxueuze uitspatting kunnen zijn van de neiging om een vetlaagje te kweken voor mindere tijden.
Ikzelf heb er niet zo’n last van. Maar als de dagen korter worden, de temperatuur daalt en de regen tegen de ramen vlaagt, krijg ik wel de neiging om literair te snaaien. Om troost te zoeken in het lezen van bepaalde boeken. Altijd dezelfde. Onverzadigbaar. Kuifje, Bob Evers, Winnie-The-Pooh, Patrick Modiano. Maar ook Natalia Ginzburg, Jules Verne, Blake & Mortimer en natuurlijk Nescio. Troostlezen. Ben vast niet de enige die daar last van heeft.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s