Over schrijven, lezen, kijken en herinneren
Ik ben opgegroeid in een rozerood getint milieu waar de VARA-gids in de brievenbus viel en Het Parool gelezen werd. Waar men PvdA stemde, ontkerstend was, maar een heilig geloof in de vooruitgang en verheffing van het volk had, waarvan wij, de kinderen, het levende bewijs waren. Op elke verjaar- en feestdag hoorde ik als … Over zwarte materie en de kromming van de ruimte verder lezen
Ik ben mijn leraren klassieke talen op het Gymnasium veel verschuldigd. Zo sta ik nog steeds een paar keer per jaar 's ochtends op uit bed om in de keuken, onder het klaarmaken van een boterham, iets te mompelen als 'Na si, nisi, num en ne, gaat Ali niet met Quisje mee'. Er zijn ergere … Gluiperig verder lezen
Ik stuitte vanmorgen tussen de nieuwsberichten op het komkommerfeitje dat de gemiddelde woordenschat van een volwassene 42.000 woorden omvat. Met een spreiding van 27.000 tot 52.000 woorden. Het is moeilijk om je daar iets bij voor te stellen. Interessant vond ik echter de toevoeging dat wij allemaal van ons twintigste levensjaar tot ons zestigste elke … Woordstress verder lezen
Vorige week werden wij uit onze zomerslaap opgeschrikt door het nieuws dat er een Groenlandse haai was gevonden die 392 jaar oud bleek te zijn. Plus of min 120 jaar, moet ik daar voor de zorgvuldigheid bij zeggen. Respectabel blijft het. Een journalist van mijn krant probeerde die immense tijdspanne te concretiseren door te melden dat … De goddelijke komedie verder lezen
Hoewel ik sinds de verbouwing en heropening grote bewondering heb voor het beleid, de strategie en de uitvoering van de marketing en communicatie van het Rijksmuseum, heb ik nu al een hekel aan die Marten en Oopjen. Vind het onuitstaanbare types, die twee. Stelletje sije sokken, zou mijn moeder zeggen. Klassiek gevalletje van overkill, lijkt me. Ik kan geen … Overkill verder lezen