Over schrijven, lezen, kijken en herinneren
Hoeveel mensen staan er op deze foto? Pas op, zeg niet te snel twee. Behalve de twee vrouwen in regenponcho zijn dat er namelijk nog twee. Allereerst is er een derde vrouw, die grotendeels schuil gaat achter de linker poncho. We zien een stukje van haar jas, die lang is en doorgestikt, een licht geheven arm … Beeldrijm 4: Ceci n’est pas la réalité verder lezen
'Heerlijk weer,' zei de vrouw, 'zo mag het van mij winter zijn. Goede vrieskou, heldere lucht. Gezond weer, vind je niet.' De man ging verzitten. Hij kreeg steeds vaker last van zijn rug bij het autorijden. Bij lang autorijden. Een zeurende pijn onder in zijn rug. 'Wat goed dat Liesbeth er weer was, hè. Knap … Beeldrijm 3: Scènes uit een huwelijk verder lezen
Mijn broer is groot. Groter dan ik. Niet in centimeters, maar hij is een eeuwigheid voor mij geboren. Een eeuwigheid die later zes jaar bleek te beslaan. We lopen over een grasdijk rond de Katwouder polder. Een wandeling met een strenge vlakverdeling en een primair palet. Links van ons het water, rechts het land. Het … Beeldrijm 2: Mijn broer verder lezen
‘Alles wat mij rest van mijn jeugd is de zomer.’ Of woorden van gelijke strekking. De zin, of een die erop lijkt, moet komen uit de roman Il diavolo sulle colline van Cesare Pavese. Tenminste, ik denk al dertig jaar hem daar ooit gelezen te hebben. Teruggevonden heb ik hem echter nooit. Hoe de zin … Beeldrijm 1: Het lampje van Hitchcock verder lezen