Van jonge helden, de dingen die voorbij gaan (9)

Het is niet onopgemerkt voorbijgegaan, maar erg veel luister is het nu ook weer niet bijgezet. Ik heb het over de 65e verjaardag van David Bowie, die afgelopen zondag plaatsvond. Ligt het aan mij of lijkt zijn reputatie wat af te kalven? Er wordt tegenwoordig getwijfeld over de importantie van zijn bijdrage aan de popmuziek, zo lijkt het. Naar mijn smaak kunnen we die, zo lang we onze aandacht richten op de jaren zeventig en de laatste 25 jaar van zijn carrière vergeten, nooit overschatten.
Met tal van anderen vroeg ik mij bij zijn 65e verjaardag af wat zijn beste nummer is. Dan blijkt weer eens hoeveel moois Bowie ons heeft nagelaten. Space oddity, Changes, Life on Mars, Starman, Ziggy Stardust, Jean Genie, Diamond Dogs, Rebel Rebel, Young Americans, Fame, Heroes, Sound and Vision. Mijn favoriete album was en is nog steeds Station to Station, een elpee die de overgang markeert van de Amerikaanse soul van Young Americans naar de Europese elektronica van Low. Zes nummers maar, telt Station to Station, maar wel zes nummers waarin de creativiteit van Bowie samengebald en onversneden tot een absoluut hoogtepunt komt.
Station to Station, Golden Years, Word on a Wing, TVC 15, Stay en Wild is the Wind. Ik vind ze alles zes fantastisch, maar als ik dan toch één nummer moet kiezen dat ik tot Bowie’s Beste Nummer kroon, dan is het Golden Years.
Al was het alleen maar om het tv-optreden dat ik op YouTube vond. Het komt uit het programma Soul Train. Soms zagen we in Nederland daarvan een fragment langskomen in Top Pop. Kijken naar Soul Train voelde bijna als het bijwonen van een antropologisch veldonderzoek. De studio vol donkere Amerikanen, met hun grote Afro’s, hun kleding, hun muziek en hun manier van dansen: exotischer dan dat kon het niet worden, bezien vanuit een Amsterdamse huiskamer in de eerste helft van de jaren zeventig. En te midden daarvan The Thin White Duke himself.
Dunner en witter dan ooit.
Wat overigens niet alleen door de omgeving kwam, maar ook door zijn eigen verslaving aan cocaïne.

Advertenties

Een gedachte over “Van jonge helden, de dingen die voorbij gaan (9)

  1. Het begin van deze video is nog het beste…zijn korte vruchteloze poging om nog iets tegen de presentator te zeggen…
    Even als een klein verlegen jongetje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s