Trespassers W

Wist u dat er per jaar 2000 keer een boete wordt gegeven op grond van artikel 461 van het Wetboek van Strafrecht?
Ik ook niet.
Ik las het in de boekenbijlage van de NRC van afgelopen vrijdag. Hierin besprak Guus Middag het boek Verboden aan te plakken van Jelle Leenes. Klonk als een leuk boekje, waarin de schrijver onder andere de wereld ontsluit die schuil gaat achter het bordopschrift ‘Verboden Toegang, Art. 461 Wetb.v.Strafr.’.

Ik moest daarbij denken aan het bordje der bordjes, de moeder aller bordjes: het bord met Trespassers W erop dat naast het huisje van Piglet staat.

Voor de liefhebbers:

The Piglet lived in a very grand house in the middle of a beech-tree, and the beech-tree was in the middle of the forest, and the Piglet lived in the middle of the house. Next to his house was a piece of broken board which had: “TRESPASSERS W” on it. When Christopher Robin asked the Piglet what it meant, he said it was his grandfather’s name, and had been in the family for a long time. Christopher Robin said you couldn’t be called Trespassers W, and Piglet said yes, you could, because his grandfather was, and it was short for Trespassers Will, which was short for Trespassers William. And his grandfather had had two names in case he lost one—Trespassers after an uncle, and William after Trespassers.
“I’ve got two names,” said Christopher Robin carelessly.
“Well, there you are, that proves it,” said Piglet.

Advertenties

Troostlezen (6): In which Eeyore has a birthday and gets two presents

‘And how are you?’ said Winnie the Pooh.
‘Not very how,’ he said, ‘I don’t seem to have felt at all how for a long time.’

Soms, als ik als Troostlezer weer naar de boeken van A.A. Milne grijp, slaag ik erin om het gevoel op te roepen dat mij in mijn kinderjaren overviel als ik regels als de bovenstaande las.
Als kind kon ik niet tegen de zwartgalligheid van Iejoor. Zijn donkere wereldbeeld beklemde me, zijn cynisme voelde ik als een bedreiging. Ik huiverde als het verhaal zich verplaatste naar dat sombere plekje van het bos, ‘a Gloomy Place’, a thistly corner of the forest’, waar de oude, grijze ezel zijn distels eet en de condition humaine overdenkt.
>lees verder