Nobel

Ik heb niet het idee dat er tegenwoordig nog erg veel waarde aan de Nobelprijs voor Literatuur wordt gehecht. Anders dan de geldelijke, uiteraard. Zelfs geen storm in een glas water, naar aanleiding van de uitspraak van Horace Engdahl van het comité over de Amerikaanse literatuur en de Europese. Zelfs geen much ado about nothing, bij het publiceren van de lijstjes der bookmakers. Een berichtje in de krant, een schouderophalen, een naar beneden trekken van de mondhoek – en alles bleef zoals het was.
Le Clézio, dus. Niet dat ik het hem niet gun – alsof dat er ook maar iets toe zou doen. Heb zijn Révolutions, Omwentelingen in de Nederlandse vertaling, met plezier gelezen. Maar eerlijk gezegd ook niet meer dan dat.
Nee, toch een gevoel van spijt, van een gemiste kans. Had even gehoopt dat zij misschien Antonio Lobo Antunes zouden kiezen. Weet zeker dat zelfs de Kredietcrisis dan even had gezwegen.

Advertenties

Fado Alexandrino

Paar dagen geleden 65 geworden: António Lobo Antunes. Las deze zomer zijn Fado Alexandrino. Lang geleden dat ik zo onder de indruk van een boek was.

loboantunes.jpg