Wakker (2)

Ik hoorde er vanmorgen nog een. Over het feit dat het wachtgeld van een politicus zoveel hoger is dan een bijstandsuitkering. Willen weten. Zo heet de campagne van de Volkskrant waar deze spotjes deel van uitmaken. De vraagtekens van de Volkskrant. Als dat is wat de creativitiet en scherpzinnigheid van de krant vermag, dan wens ik haar veel sterkte toe.
Maar er is nog iets anders wat me stoort aan de spotjes: ze ruiken. Naar borrelpraat en populisme. En dat is een geur die je maar moeilijk uit je kleren krijgt.

Advertenties

Wakker

Hoorde laatst een radiocommercial van de Volkskrant. Onder het motto De Vraagtekens van de Volkskrant vraagt een man zich af hoe het kan dat een profvoetballer tijdens de korte tijd die de commercial duurt een flinke som geld verdient, terwijl een leraar van een basisschool het in diezelfde tijd met een paar centen moet doen. Ik kan er een kommaatje naast zitten, maar de strekking is duidelijk: dat een profvoetballer onevenredig veel meer verdient dan een leraar.
Zo’n messcherpe analyse zet je inderdaad wel even aan het denken. Ben blij dat de Volkskrant daar vraagtekens bij zet. Was daar zelf niet opgekomen. Het is maar goed dat zij opletten en alert blijven op alle misstanden in de wereld.
Zijn dit nu oprispingen van een krant die wanhopig naar zijn lezer zoekt? Maar welke doelgroep denken zij hier mee te bereiken? De krant van wakker Nederland. Zou misschien ook een goede slogan voor ze zijn. Al blijf ik rondlopen met het idee dat ik hem vaker heb gehoord.